Grenzen verleggen begint met weten waar ze liggen

Vrouwen geven te veel in het dagelijks leven en te weinig in hun training. Dat is mijn observatie na 15 jaar één op één coaching. Voluit voor iedereen, maar niet voor zichzelf.

Trainen voelt zwaar. Soms te zwaar. Maar alleen van trainen word je sterker en fitter. Van gaten dichtlopen raak je alleen maar verder uitgeput.

De meeste vrouwen weten überhaupt niet waar hun grens écht ligt. Niet tijdens het sporten — daar blijven ze er vaak ver vandaan. En niet in het dagelijkse leven — daar gaan ze er vaak rücksichtslos overheen.

Dat komt omdat sporten een acute, voelbare respons heeft. Terwijl de dagelijkse beslommeringen gewoon doorsuddelen.

Waarom harder trainen loont

Ik begrijp als geen ander dat je als moeder niet alles wil geven in een training, omdat je ook nog energie nodig hebt voor de rest van je leven. Maar ik wil toch een lans breken voor harder trainen. Je lichaam écht uitdagen. Niet in week zeven na je bevalling. Maar zeker na een paar maanden.

Of in ieder geval na een jaar.

Waarom? Omdat dát je sterker maakt. Omdat dát je slaap verbetert. Omdat dát je dwingt om beter te eten en eerder naar bed te gaan. Sporten maakt je sterker. En die kracht heb je nodig: als mens, als moeder, en straks als je ouder wordt.

Hoe je ontdekt waar je grens ligt

Er is maar één manier om erachter te komen waar je grens écht ligt: hem opzoeken.

Wanneer kom je echt niet meer omhoog uit je squat? Op welk punt faalt je beweging werkelijk? Dát is je grens. Niet de plek waar het zwaar voelt, niet de plek waar je hoofd zegt dat je klaar bent, maar de plek waar je lichaam het objectief niet meer kan.

Bij acute lichamelijke inspanning stopt je geest eerder dan je lichaam. Je brein is geprogrammeerd om je te beschermen en stuurt een stopsignaal ruim voordat je lichaam daadwerkelijk op zijn limiet zit. Vermoeidheid, brandend gevoel, de gedachte dat je er niet meer uitkomt: dat zijn waarschuwingen, geen feiten.

De meeste vrouwen die ik train bleven zo ver van die grens dat ze hem nooit tegenkwamen. Ze hadden geen idee wat ze aankonden. En daardoor werden ze ook nooit sterker, want je lichaam heeft een echte prikkel nodig om zich aan te passen.

De complicatie: herstel bepaalt wat je grens voelt

Hier zit de complicatie die de meeste mensen over het hoofd zien.

Als je herstel slecht is — te weinig slaap, te laat naar bed, avonden vol scrollen of een glas wijn als ontspanning — dan verschuift die grens. Je geest stopt nog eerder. Je lichaam voelt zwaarder. Signalen die normaal gesproken betekenen "dit is zwaar maar ik kan door" voelen nu aan als "stop nu."

Slecht herstel maakt je gevoeliger voor alarmsignalen. Je interpreteert vermoeidheid als onvermogen. 

Dit is waarom herstel net zo serieus genomen moet worden als training zelf. Als je niet weet hoe je lichaam aanvoelt als het uitgerust is, kun je ook niet beoordelen of je echt niet meer kunt. Of dat je gewoon moe bent.

Grenzen verleggen begint niet tijdens je work-out. Het begint de avond ervoor.

Kort samengevat Je lichaam kan meer dan je hoofd toestaat. Bij inspanning stopt je geest eerder dan je lichaam. Om je grenzen te verleggen moet je eerst weten waar ze liggen. En om dat te weten moet je ze opzoeken. Herstel is daarbij geen luxe maar voorwaarde: zonder uitgerust lichaam kun je het verschil tussen vermoeidheid en onvermogen niet meer voelen.

Twee vragen om bij stil te staan

Wanneer heb je voor het laatst een training gedaan waarbij je écht tot je grens ging? Waarbij je lichaam het objectief niet meer kon, niet alleen je hoofd?

En wanneer heb je voor het laatst een avond gehad waarbij je herstel echt prioriteit had? Vroeg naar bed, geen scherm, geen wijn?

Als het antwoord op beide vragen "lang geleden" is, weet je nu waar de ruimte zit.

Dit is deel 5 van de serie over doorzettingsvermogen. Bekijk alle onderwerpen.

Elke dinsdag een nieuwe mail over motivatie en doorzettingsvermogen — speciaal voor moeders.

Ja, ik wil meer doorzettingsvermogen → meld je aan